Топ-100
  • Moskwicz 410 Moskwicz 410

    Moskwicz 410 i 411 - samochody osobowo-terenowe produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1957 - 1960.

  • Moskwicz 2141 Moskwicz 2141

    Samochód Moskwicz 2141 był pierwszym całkowicie nowym modelem samochodu Moskwicz, nie wywodzącym się z linii samochodów tylnonapędowych zapoczątkowanej przez...

  • Moskwicz 2140 Moskwicz 2140

    Moskwicz 2140 – samochód osobowy klasy niższej średniej produkowany przez radzieckie zakłady AZLK w latach 1976–1988, napędzany silnikiem o pojemności 1.5 l....

  • Moskwicz 408 Moskwicz 408

    Moskwicz 408 – samochód osobowy produkowany przez radzieckie zakłady MZMA, późniejsze AZLK, w latach 1964 - 1975.

  • Moskwicz 402 Moskwicz 402

    Moskwicz 402 – rosyjski samochód osobowy produkowany przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1956 – 1958. Łącznie wyprodukowano 87 658 s...

  • Moskwicz 400/401 Moskwicz 400/401

    Moskwicz 400-420 i 401-420 – radzieckie samochody osobowe produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1947 - 1956, na bazie niem...

  • Moskwicz 412 Moskwicz 412

    Moskwicz 412 – samochód osobowy klasy niższej średniej produkowany od 1967 roku przez radzieckie zakłady AZLK oraz Iżmasz. Stanowił wersję pochodną samochodu...

Moskwicz

Moskwicz – radzieckie, następnie rosyjskie zakłady samochodowe, mieszczące się w Moskwie, istniejące pod różnymi nazwami w latach 1930-2010, oraz marka samochodów osobowych wytwarzanych przez nie od 1946 roku. Nazwę OAO Moskwicz zakłady nosiły od 1994 roku, a poprzednio istniały pod skrótami: KIM, MZMA i AZLK. Markę Moskwicz nosiły także analogiczne samochody produkowane przez zakłady Iżmasz w Iżewsku.

image

1. Początki
Zakłady Moskwicz były jednymi z najstarszych rosyjskich zakładów samochodowych. Wywodziły się one z utworzonych w 1930 roku zakładów Moskowskij Awtosborocznyj Zawod No. 1 imieni KIM Moskiewskie Zakłady Montażu Samochodów nr 1 imienia KIM - Komunistycznej Międzynarodówki Młodzieży, które były początkowo filią państwowych zakładów GAZ i zajmowały się montażem amerykańskich samochodów Ford, a następnie GAZ. Zakład wybudowano i uruchomiono 6 listopada 1930 w rocznicę rewolucji październikowej. Zmontowano w nich w ciągu dwóch pierwszych lat 11.675 ciężarówek Ford AA i 3761 osobowych Ford A. Po 1932 roku zastąpiono je radzieckimi analogami GAZ-AA i GAZ-A. Montaż samochodów prowadzono do maja 1939 roku i łącznie zmontowano ich 214.627. Władze radzieckie zdecydowały następnie rozpocząć w Moskwie produkcję popularnych samochodów dla ludności, w związku z czym 1 lutego 1939 roku zakłady te usamodzielniły się jako Moskowskij Awtomobilnyj Zawod imieni KIM Moskiewskie Zakłady Samochodowe im. KIM. Pierwszym i jedynym przedwojennym modelem produkowanym w zakładach był KIM 10 z 1940 roku będący kopią Forda Prefecta, który jednak został wyprodukowany w małej serii z uwagi na krytykę projektu przez Stalina oraz wybuch wojny z Niemcami w 1941 roku. Wybuch wojny położył też kres istnieniu zakładów imienia KIM – na ich terenie uruchomiono zakład nr 39 przemysłu czołgowego, zajmujący się remontem silników czołgowych. W kwietniu 1944 roku utworzono tam Moskowskij Zawod "Awtozapczasti”, produkujący części zamienne do zagranicznych pojazdów z dostaw lend-lease.
W sierpniu 1944 roku zdecydowano wznowić w Moskwie produkcję samochodów popularnych i 24 maja 1945 na terenie dawnych zakładów im. KIM utworzono Moskowskij Zawod Małolitrażnych Awtomobilej - MZMA Moskiewskie Zakłady Samochodów Małolitrażowych. Pierwszym samochodem pod nową marką Moskwicz był model 400-420. Samochód ten był kopią przedwojennego niemieckiego Opla Kadetta, który został wdrożony do produkcji z niemiecką pomocą w ramach reparacji wojennych. Pierwszy samochód zmontowano 9 grudnia 1946. Modele 400-420, ulepszony 401-420 i furgon 422 były produkowane do 1956 roku, jednak konstrukcja na przestrzeni lat zasadniczo się nie zmieniła. Głównym konstruktorem zakładów był początkowo N. Borysow, a od 1949 roku A. Andronow. W październiku 1952 wyprodukowano stutysięczny samochód.

2. Od lat 50. do 80. - szczyt rozwoju
W 1956 roku opracowano model 402, zapoczątkowujący drugą generację Moskwiczy. Samochód ten stylistycznie był dość nowoczesny, jednakże pozostał w nim przedwojenny silnik o pojemności 1.2l oraz mocy 35 KM sprzężony z trzybiegową skrzynią biegów. Problem ten rozwiązano w modelu 407 z 1958, który posiadał 45-konny silnik 1.4l oraz czterobiegową, manualną skrzynię. Przejściowym modelem do kolejnej generacji był 403, z niewielkimi ulepszeniami. Modele te były jednymi z wielu Moskwiczy, które z powodzeniem eksportowano, także do krajów zachodnich. Odpowiadały im wersje kombi 423/424 i furgon 430/432 oraz ciekawe małoseryjne wersje uterenowione 410/411.
W 1964 roku powstał Moskwicz 408 z nowoczesnym nadwoziem i ulepszonym silnikiem o pojemności 1360cm³ oraz nową skrzynią biegów zaprojektowaną przez zakłady UZAM. W 1968 roku zmieniono nazwę zakładów na Awtomobilnyj Zawod Imieni Leninskogo Komsomoła Zakłady Samochodowe im. Leninowskiego Komsomołu, w skrócie AZLK. Jednocześnie, w latach 1968-1971 wybudowano nową fabrykę, pozwalającą ponaddwukrotnie zwiększyć produkcję nowa fabryka powstała obok starej, oddzielona od niej linią kolejową. Zakłady AZLK stały się głównym przedsiębiorstwem Zjednoczenia Wytwórczego ros. skrót PO "Moskwicz". W 1972 roku ze stanowiska głównego konstruktora odszedł zajmujący je 20 lat Aleksandr Andronow.
Wersją rozwojową modelu 408 był Moskwicz 412 z 1967 roku, z silnikiem 1.5l wzorowanym na niemieckiej konstrukcji BMW 1500. Ciekawostką był fakt, iż w tym modelu można było w razie awarii zdejmować bez problemu osłony cylindrów bez negatywnego wpływu na żywotność silnika. Moskwicz zaprzestał produkcji modelu 412 w roku 1975, zaś do połowy lat 90. model ten produkowany był przez samochodowy oddział fabryki maszyn Iżmasz w Iżewsku. W 1976 rodzinę 408/412 zastąpiły modele 2138/2140 z nieco zmodernizowanym nadwoziem i takimi samymi silnikami, produkowane do 1988. Starszym i nowszym modelom odpowiadały wersje kombi 426/427 i 2136/2137 oraz furgon 433/434 i 2733/2734. Prototypem pozostał model 408 w wersji coupé – Tourist.
Zakłady wyprodukowały milionowy samochód w 1967 roku Moskwicz 408, dwumilionowy – 16 sierpnia 1974 Moskwicz 412, trzymilionowy - 25 sierpnia 1980 Moskwicz 2140, czteromilionowy - 17 września 1986 2140SL.

3. Samochody sportowe
Moskwicz próbował również wystawiać swoje samochody do wyścigów z raczej miernym powodzeniem. W 1954 roku na bazie Moskwicza 401-420 opracowano wyścigowy samochód – Moskwicz 404 Sport – wyposażony w zmodyfikowany silnik z czterema gaźnikami. Z racji niewielkiej liczby konkurentów, samochód ten wygrał trzykrotnie samochodowe mistrzostwa ZSRR w latach 1957-1959. W 1955 roku opracowano samochód w całości zaprojektowany do wyścigów. Moskwicz G1 posiadał aluminiowe nadwozie, silnik o pojemności 1100cm³, który rozwijał moc 70KM i rozpędzał samochód do 190 km/h. Silnik ten wyposażony został w cztery gaźniki pochodzące od motocykla Iż 49. Cały samochód ważył około 670 kg. Na tej samej bazie technicznej powstał model Moskwicz G2, wyposażony w bardziej aerodynamiczną karoserię i rozwijający prędkość maksymalną 223 km/h. W 1961 roku powstał model Moskwicz G3 zaprojektowany przez L. Szugurowa. Silnik umiejscowiono z przodu wraz z przednim napędem. Silnik pochodził od Moskwicza 407, ale z mocą 76KM. W 1964 roku powstał model G4 z silnikiem umiejscowionym z tyłu o mocy 92KM. Model G4 wygrał kilka mistrzostw ZSRR. W latach 60. radziecki przemysł chciał "pokazać bicepsy" również w wyścigach samochodowych i utworzył bolid Formuły 1. W 1965 roku Moskwicz skonstruował ośmiocylindrowy silnik o pojemności 1500 cm³, mocy 200 KM, który osiągał obroty rzędu 10 500 obr/min. Ów silnik zamontowano w modelu G5 stworzonego, by zaspokoić radzieckie ambicje w F1. W tym samochodzie po raz pierwszy zastosowano hamulce tarczowe na wszystkich kołach. Nadwozie wykonane z włókna szklanego przetestowano w tunelu aerodynamicznym. Niestety, niewystarczające dofinansowanie ze strony rządu ZSRR spowodowało zaprzestanie prac nad projektem. Moskwicz G5 został szybko zmodernizowany pod kątem regulaminu wyścigów mistrzostw ZSRR i otrzymał silnik z Moskwicza 412 o mocy 124KM.
Moskwicz również startował w międzynarodowych rajdach, wystawiając rajdowe wersje modeli 407 i 412. Były to trudne zawody jak choćby rajd Londyn-Meksyk w 1970 roku, gdzie Rosjanie zajęli trzecie miejsce drużynowo czy Rajd Safari. Załoga Moskwicza wygrała Tour d Europe w 1971 roku.

4. Prototypy
Prototyp małego samochodu Moskwicz 444 z 1957, wzorowany na Fiacie 600, stał się bazą dla powstania Zaporożca. Pod koniec lat 50., pod okiem Jurija Gladilina, Moskwicz próbował wyprodukować mały samochód terenowy. Powstały wówczas modele 415 i 416, wzorowane na amerykańskim jeepie Willys. Silnik pochodził z Moskwicza 407. Pomimo udanych prób, władze przemysłu motoryzacyjnego nie zdecydowały się jednak na wdrożenie tego modelu do produkcji planowanej w zakładach w Nowosybirsku Projekt został wznowiony w latach 70., przez co powstał Moskwicz 2150 z silnikiem pochodzącym z modelu 412, jednakże i on skończył jako prototyp. W latach 60. próbowano także na bazie Moskwicza 408 stworzyć minivana, który miał służyć jako taksówka. Projekt był o tyle ważny, iż w ZSRR transport masowy był ważniejszy aniżeli transport prywatny. Tak powstał Moskwicz PT, projektowany w latach 1964-1965 przez WNIITE z silnikiem umiejscowionym z tyłu. Samochód ten miał być teoretycznie produkowany w Erywaniu w Armenii wraz ze stalową ramą przestrzenną i nadwoziem z plastikowych paneli. Pomimo archaicznego silnika samochód był na wskroś nowoczesny zważywszy na to, iż do dziś plastikowe panele i rama przestrzenna są stosowane w niektórych prototypach. W 1964 roku powstał także minivan NAMI 107 zaprojektowana przez rosyjskie studio NAMI z uwzględnieniem moskwiczowskiego silnika. Był to bardzo ważny pojazd, gdyż był to pierwszy radziecki samochód z przednim napędem.
Bardzo blisko seryjnej produkcji był interesujący model, który z braku funduszy nie wyszedł z fazy prototypu. Był to model 3-5-3, który powstał w 1970 roku na bazie technicznej modelu 2140, nie licząc powiększonego nadwozia. W 1973 roku planowano model 2140 zastąpić przez Moskwicz 3-5-6. Nie wyglądał on oryginalnie, ale posiadał nowe zawieszenie, a stary silnik produkcji UZAM został "podkręcony" do 103KM, 1800cm³ pojemności i dostał dwa gaźniki. Napędzane były koła tylne i chciano w nim zamontować automatyczną skrzynię biegów. Na rosyjskie warunki był to samochód luksusowy. Kolejnym prototypem produkcji Moskwicza był Moskwicz C3, opracowany w 1976 roku. Posiadał on typowe dla lat 70. pięciodrzwiowe, aerodynamiczne nadwozie oraz silnik z modelu 412. Model C3 planowano także produkować w czterodrzwiowej wersji nadwoziowej typu sedan.
Na przełomie lat 80. i 90. Moskwicz próbował stworzyć MPV. W 1988 roku zaprojektowano Moskwicza 2139 Arbat z nowoczesną stylistyką przypominającą Renault Espace. Posiadał on siedem siedzeń mogących obrócić się o 180 stopni i odsuwane drzwi po prawej stronie.

5. Lata 80. i późniejsze
Pomimo opracowania kilku niezłych prototypów, władze przemysłu samochodowego nakazały, by skopiować samochód Simca 1308, który otrzymał tytuł Samochodu Roku 1976. Ostatecznie, po kilku próbach powstał w 1986 roku Moskwicz 2141 Aleko, należący do czwartej i ostatniej generacji Moskwiczy. Aleko posiadał napęd na oś przednią, ale z silnikiem umieszczonym wzdłużnie. Była to dość niestabilna konstrukcja, gdyż duża część wagi poszła na przód. Stylistycznie przypominał on unowocześniony pierwowzór, pierwszy raz w historii zakładów z nadwoziem pięciodrzwiowym, jednak z francuskiego oryginału pozostały tylko szyby. Samochód ten nie był nadzwyczajny, jednak był jednym z niewielu radzieckich samochodów mających dość dobrą aerodynamikę Cx=0.34. Opracowano także prototyp wersji sedan oraz Aleko z napędem na obie osie, który nazwano Ivan Susasin. Moskwicz 2141, który nie był technologicznie zaawansowany, powstawał w nielicznych specjalnych wersjach. 2141 KR był ekstremalną wersją tegoż pojazdu, został utworzony w 1989 roku na potrzeby startów w grupie B. Posiadał centralnie umieszczony silnik o pojemności 1995cm³ i mocy 175KM. Samochód ten po niezbyt błyskotliwej karierze znajduje się w rękach prywatnych. 24 czerwca 1994 roku, po przemianach wolnorynkowych w ZSRR, zjednoczenie wytwórcze PO "Moskwicz" stało się spółką akcyjną ros. OAO i przybrało oficjalnie nazwę Moskwicz. Przestarzała konstrukcja samochodów i brak nowych modeli w warunkach wolnorynkowych spowodowały jednak powolny upadek firmy. W lutym 1996 produkcję zatrzymano, lecz w 1997 roku wznowiono. Na początku lat 90. Moskwicz zajmował się także montażem bułgarskich wózków widłowych.
Moskwicz próbował także uratować swój wizerunek tworząc samochód luksusowy. Efektem prac był Moskwicz Iwan Kalita, bazujący jeszcze na modelu 2141, ale już z dość przestarzałym silnikiem Renault. Dwulitrowy, ośmiozaworowy silnik o mocy 113KM nie był wystarczający, toteż w ofercie znalazł się także szesnastozaworowy, dwulitrowy silnik o mocy 140KM, również ze stajni Renault. Samochód ten produkowany jest w liczbie stu sztuk rocznie. Powstała także tańsza wersja Kality, Moskwicz Kniaź Władimir.
Następnie Moskwicz Aleko w 1998 roku przeszedł facelifting i otrzymał nazwę Swiatogor. Paletę silnikową stanowiły silniki UZAM 1.6, VAZ 1.7 pochodzący z Łady Nivy oraz Renault 2.0. Do produkcji użyto wyższej jakości komponentów, zaś same samochody stały się bardziej przystępne. Wersja z przedłużonym rozstawem osi otrzymała nazwę Ivan Dołgoruki.

6. Zakończenie działalności
Na przełomie XX i XXI wieku produkcja w zakładzie została wstrzymana w związku z jego stratami i braku popytu oraz kryzysem w Rosji. Zła sytuacja finansowa i dewaluacja spowodowała zaprzestanie importu podzespołów z zagranicy i dostaw energii. Pod koniec 2001 roku zakłady OAO Moskwicz zakończyły produkcję wszystkich modeli. W rezultacie przejęcia zaległości podatkowych przedsiębiorstwa przez państwo, kontrolę nad nim sprawuje obecnie miasto Moskwa. Niejednokrotne zapomogi z budżetu miasta nie poprawiły jednak sytuacji zakładu. 28 lutego 2006 ogłoszono bankructwo zakładów Moskwicz. Według danych z tego dnia zadłużenie kredytowe przedsiębiorstwa wynosiło 23.3 mld rubli.
Staraniem władz Moskwy znaleziono inwestora zagranicznego, firmę Renault. Część powierzchni produkcyjnych Mokswicza została wydzierżawiona przedsiębiorstwu OAO Avtoframos ros. ОАО Автофрамос, które uruchomiło w części hal zlikwidowanej fabryki montownię samochodów Renault, zwłaszcza modelu Dacia Logan, sprzedawanego jako Renault.

7. Modele
Moskwicz 2137 – 1976 – 1987
Moskwicz 434
Moskwicz 400/422 / 401/422 – 1954–1956
Moskwicz 410 / Moskwicz 411 – wersja 4x4 – 1957–1958
Moskwicz 408 / Moskwicz 426 / Moskwicz 433 – 1964–1975
Moskwicz 415 / Moskwicz 416 - terenowy prototyp
Moskwicz 2138 – 1975 – 1988
Moskwicz 2141 – 1986 – 2001
Moskwicz 402 – 1956–1958
Moskwicz 412 / Moskwicz 427 – 1967–1975
Moskwicz 444
Moskwicz 407 / Moskwicz 423 – 1958–1963
Moskwicz 2140 Moskwicz 1500 – nazwa eksportowa 1975 – 1988
Moskwicz 403 / Moskwicz 424 / Moskwicz 432 – 1960–1965
Moskwicz 2142 Kalita, Kniaź Władymir
Moskwicz 400/420 / 401/420 – 1947–1954

  • Moskwicz 2141 Aleko samochód osobowy produkowany przez radzieckie, później rosyjskie zakłady AZLK Moskwicz w latach 1986 2001. Samochód Moskwicz
  • 432 Moskwicz 430 był dostawczą wersją samochodu osobowego Moskwicz 407, zunifikowaną częściowo z opracowanym równolegle wariantem kombi Moskwicz 423.
  • Moskwicz 2140 samochód osobowy klasy niższej średniej produkowany przez radzieckie zakłady AZLK Moskwicz w latach 1976 1988, napędzany silnikiem o
  • samochodów osobowych Moskwicz 408 i 412. Samochód Moskwicz 433 stanowił dostawczą wersję pochodną samochodu osobowego Moskwicz 408, który zapoczątkował
  • Moskwicz 426 i 427 samochody osobowe z nadwoziem kombi produkowane przez radzieckie zakłady AZLK w latach 1967 1976. Samochód Moskwicz 426 stanowił
  • Moskwicz 2137 i 2136 samochody osobowe z nadwoziem kombi produkowane przez radzieckie zakłady AZLK w latach 1976 1985. Samochód Moskwicz 2137 stanowił
  • podzespoły Moskwicza 402. Z powodu ograniczonych możliwości produkcyjnych GAZ, dalsze prace przekazano w 1956 fabryce MZMA, produkującej samochody Moskwicz Nowy
  • Moskwicz 400 - 420 i 401 - 420 ros. Москвич - 400 - 420, 401 - 420 radzieckie samochody osobowe produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych
  • do Moskwicza 423 był trzydrzwiowy furgon Moskwicz 430 i małoseryjne terenowe kombi Moskwicz 411 1515 sztuk W 1963 model 423N zastąpił Moskwicz 424
  • Moskwicz 2733 i 2734 samochody dostawcze z nadwoziem furgon produkowane przez radzieckie zakłady AZLK Moskwicz w latach 1976 1981, odmiana pochodna
  • dwóch wersjach silnikowych: Moskwicz 400 - 422 i 401 - 422. Model 400 - 422 był dostawczą odmianą samochodu osobowego Moskwicz 400 - 420, będącego kopią niemieckiego
  • wersje kombi Moskwicz 426 oraz furgon Moskwicz 433. Wersje te miały także swoje odmiany z mocniejszym silnikiem 1, 5 l, odpowiadającym Moskwiczowi 412. Zakłady
  • Moskwicz 408 różniącą się nowym silnikiem 1, 5 l. Produkowany był jako czterodrzwiowy sedan pokrewnymi modelami były wersje nadwoziowe kombi Moskwicz
  • Moskwicza 407 z niektórymi elementami nowo projektowanego Moskwicza 408. Był tym samym ostatnim etapem rozwoju linii zapoczątkowanej przez Moskwicz 402
  • kolejny model z linii rozwoju samochodów Moskwicz model 407 wywodził się z konstrukcji poprzedniego Moskwicza 402, przejmując jego nadwozie i podwozie
  • Moskwicz G5 radziecki samochód wyścigowy skonstruowany w zakładach Moskwicz który ścigał się w latach 1968 - 1976 w sowieckiej Formule 1. Z jego rozwojem
  • napędem na cztery koła i podwyższonym zawieszeniem nazwaną Moskwicz 410 oraz kombi Moskwicz 423. W zakładach MZMA w 1950 roku przystąpiono do projektowania
  • zakładach AZLK punktem wyjścia stał się projekt Moskwicza 415 i nowy samochód początkowo nosił oznaczenie Moskwicz 415S, zmienione następnie według nowego systemu
  • Moskwicz G3 samochód wyścigowy konstrukcji Moskwicza który uczestniczył w Sowieckiej Formule Junior i Sowieckiej Formule 1. Samochód był następcą wybudowanego
  • przeszedł do klubu Moskwicz Moskwa. Po 4 latach opuścił klub i przeszedł do klubu Krasny Oktyabr Moskwa. W 1985 powrócił do klubu Moskwicz Moskwa. W 1986
  • samochodów wyścigowych zaprzestano wyróżniać Formułę 1. Moskwicz - 412, Awtoliegendy SSSR Nr 46, ss.4 - 6 Moskwicz - G5, Awtoliegendy SSSR Nr 93, s.15 Aleksiej Rogaczew:
  • półtoralitrowymi silnikami marki Moskwicz W mistrzostwach rywalizowały takie samochody, jak Moskwicz G3, KWN 1300G oraz nowy Moskwicz G4, który w porównaniu do
  • Moskwicz 400 - 420, ZSRR, 1950 Moskwicz 401 - 420, ZSRR, 1956 Moskwicz 408E, ZSRR, 1968 Moskwicz 410N, ZSRR, 1958 Moskwicz 423N, ZSRR, 1958 Moskwicz
  • wersji IŻ 21251 Samochód IŻ 2125 wywodził się z konstrukcji samochodu Moskwicz 412, który produkowano od 1967 roku poza moskiewskimi zakładami także
  • curlerka, olimpijka. Żarkowa w curling gra od 1997, w obecnym klubie - Moskwicz - jest od 1999. Reprezentowała Rosję na zawodach rangi międzynarodowej
  • nowego modelu Łada Granta. 1966 Moskwicz 408 Москвич - 408 1967 1997 Moskwicz 412 Москвич - 412 1968 1973 Moskwicz 434 Москвич - 434 furgon 1972
  • w Iżewsku produkowały furgon Moskwicz 434, opracowany w moskiewskiej fabryce MZMA na bazie samochodu osobowego Moskwicz 412, również produkowanego w tych
  • Moskwicz Aleko rosyjski samochód osobowy Aleko szczyt w Bułgarii Aleko postać z poematu Cyganie Aleksandra Puszkina Aleko opera Siergieja Rachmaninowa
  • typ radzieckich kutrów torpedowych Pontiac G5 samochód amerykański Moskwicz G5 radziecki samochód wyścigowy IMac G5 seria komputerów Macintosh
  • Karierę piłkarską kończył jako piłkarz klubów Metałłurg Lipieck oraz Moskwicz Moskwa. Po zakończeniu kariery w 1971 nie otrzymał oferty pracy od Lokomotiwu

Moskwicz: moskwicz olx, moskwicz 408, moskwicz 401 otomoto, moskwicz 400, moskwicz otomoto, moskwicz dla dzieci, moskwicz 412, moskwicz aleko

Moskwicz 408.

MOSKWICZ Katalog samochodów. Nasza oferta to równeż linki samochodowe mniej popularnych marek. Zapraszamy do zapoznania się z linkami przeznaczonymi dla pojazdów marki Moskiwicz. Moskwicz 400. Moskwicz Auto Świat. Moskwicz 407 Antyk Zabytek 100% oryginalny Moskwicz 407 mnóstwo części do modelu. Samochody osobowe Pozostałe osobowe. 16 500 zł. Radom 2 lut. Moskwicz olx. Moskwicz Moskvich autko na pedały DZIEŃ ZAKUPU 10.01.2018. Moskwicz. W serwisie nowiny24.pl znajdziesz najciekawsze wiadomości, zdjęcia i wideo związane z: moskwicz.

Moskwicz dla dzieci.

Moskwicz Słownik SJP. Prezentacje samochodów marki Moskwicz. Zdjęcia, charakterystyka i dane techniczne samochodów tej marki. Na stronie również samochody innych marek. Moskwicz otomoto. Moskwicz definicja, synonimy, przykłady użycia. Moskwicz 401 Opel Kadett i jest to prawie wierna kopia Opla Kadetta z 1938 r, jako że Rosjanie wychodząc z Berlina zabrali całą fabrykę Opla do siebie i. Moskwicz 412. Moskwicz Aleko – nieudany radziecki przebój. St. Lista produktów kategorii MOSKWICZ Pokrowce Samochodowe. Moskwicz – słownik języka polskiego i poradnia językowa – Dobry. Kolekcjonerski model metalowy z elementami plastikowymi samochodu MOSKWICZ 408 z lat 1964 75 w kolorze l z serii.

Książka Moskwicz Aleko Praca zbiorowa Wydawnictwa WKŁ.

Moskwicz. dopuszczalne w grach i. moskwicz. moskwicz. występowanie znaczenie: info 1. samochód marki Moskwicz. Moskwicz. niedopuszczalne w grach. Na przykład moskwicz Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej. I mimo że moskwicz ma już swoje lata, to po renowacji nabrał szlachetnego wyglądu. Młodzi mają nadzieję, że jeszcze im posłuży. Moskwicz Na Motoryzacja. Model metalowy z elementami plastikowymi, zapakowany w blister. szt. Do koszyka. 1:43 Moskwicz 408. 15.00 zł. Producent: Altaya Stan magazynowy: 2 szt. MOSKWICZ 408 1964 75 CZERWONY DeAgostini. Zakłady motoryzacyjne Moskwicz powstały już w 1930 roku. Początkowo w Moskwie zajmowano się montażem samochodów marek Ford i GAZ. Pierwszym​.

Moskwicz Azak na Pedały Pasjonaci Starych Zabawek Made in.

Moskwicz Aleko. Autor: Praca zbiorowa. ISBN: 83 206 1150 4. Wydanie: 1 1995​. Tłumacz: Sławomir Drążkiewicz Format: A4 Liczba stron: 312. Liczba ilustracji:. Hity sowieckiej techniki. Samochody Gadż. Motoryzacja zobacz Samochody osobowe Moskwicz. Dodaj darmowe ogłoszenia w każdej kategorii. Moskwicz 410 radziecki terenowy sedan. Ogłoszenia o tematyce: moskwicz na S Kupuj i sprzedawaj rzeczy używane i nowe w Twojej okolicy. Szybka, łatwa i lokalna sprzedaż rzeczy z.

Samochody i pojazdy Skala 1:87 Zmontowane Moskwicz.

Tłumaczenie Moskwicz w słowniku polsko rosyjski w Glosbe wielojęzycznym darmowym słowniku online. MOSKWICZ modeliki. Moskwicz Aleko nigdy nie został również przebojem eksportowym, złe wykonanie i ponadprzeciętna awaryjność skutecznie zniechęcały. Moskwicz Osobowe Motoryzacja. Moskwicz Na najnowsze ogłoszenia na. Używane samochody, motocykle, części, akcesoria sprzedam - moskwicz na. Samochody osobowe 6. MOSKWICZ Pokrowce Samochodowe sklep internetowy. Moskwicz na Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz!.

POMIDOR MOSKVICH MOSKWICZ.

Moskwicz 403 z 1964 roku. Pojazd ten miał wcześniej tylko jednego właściciela, pana Zdzisława Lochmana z Rzeszowa. Pan Zdzisław zakupił Moskwicza w. Moskwicz sprzedam ogłoszenia Samocholand. MOSKWICZ 403 1964R – sprawdź opinie i opis produktu. Zobacz inne Zabytkowe, najtańsze i najlepsze oferty. Stara miłość nie rdzewieje Moskwicz 412 I Historia I Wydanie. Moskwicz Renault Russia złożyło do Rospatentu wniosek o rejestrację znaku towarowego marki Moskwicz. W sumie to 8 symboli, które pojawiały się na.

Moskwicz 403 przyjaciel ze Wschodu Auto Świat.

Kuriozalne doniesienia z Rosji. Kałasznikow – firma produkująca m.in. karabiny maszynowe AK 47 – twierdzi, że ma zamiar wejść w. Przewody zapłonowe S308 Moskwicz 412., Napis: NA PRZYKŁAD MOSKWICZ, w tle hala produkcyjna samochodów marki Moskwicz., Hala produkcyjna. Mechanicy przy.

Pasja. Moskwicz jeszcze im posłuży Gazeta Pomorska.

Moskwicz to rosyjska a kiedyś radziecka marka samochodów osobowych. Zakłady wywodzą się z powstałych w 1930 roku Moskowskij Awtosborocznyj Zawod. Moskwicz AZAK: Relikt demoludu, który spełnia marzenia Menway. Aby sprostać temu zapotrzebowaniu, w fabryce MZMA zaprojektowany oryginalny samochód terenowy Moskwicz 410, w którym wykorzystano. 4.12.1946 Rozpoczęcie produkcji samochodu Moskwicz 400. 4.12.1946 Rozpoczęcie produkcji samochodu Moskwicz 400. Po zakończeniu II wojny światowej Rosjanie rozpoczęli proces wywożenia wyposażenia fabryk z.

WMC 009 Opel Kadet 1938 MOSKWICZ 400 DUDUŚ OLFA.

Moskwicz 407 kompletny 1962r. Komplet Papierów. Ogłoszenie archiwalne! Wygasło: Poniedziałek, 21 Październik, 2019. Chcesz zobaczyć zdjęcia?. Moskwicz samochody osobowe. Zastosowanie wiązki: marka model silnik moc cyl. Moskwicz 412 4​.

PolskaJazda Wszystkie samochody Moskwicz 401.

W środę przed godziną 8 na ul. Wilczej doszło do zderzenia moskwicza z seatem​. Jedna osoba trafiła do szpitala. W środę rano na ul. Wilczej doszło do. Moskwicz IKM. Nowe oraz używane samochody osobowe w kategorii: moskwicz 2142. Aktualne ogłoszenia sprzedaży z komisów samochodowych oraz od osób prywatnych. Moskwicz moja miłość Motofakty. PRL Moskwicz 400 w kategorii Auta PRL u Samochody. Archiwalne moskwicz 407 kompletny 1962r. Komplet Papierów. Moskwicz na pedały, czyli marzenie każdego dzieciaka w latach 80tych. Moskwicz Moskvich autko na pedały Przysucha 10.01.2018.

Moskwicz wszystko o marce Samochody.

Moskwicz AZAK: Relikt demoludu, który spełnia marzenia - Ponure czasy komunistycznych państw bloku wschodniego już. Motoryzacja Samochody osobowe Moskwicz Ogłoszenia TuMiTo. Gwizdy w Chorzowie, gwałt Strielcowa i moskwicz za olimpijskie złoto. Legenda radzieckiego futbolu Nikita Simonian czterokrotny mistrz. Szablon:Moskwicz – pedia, wolna encyklopedia. Samochody i pojazdy Skala 1:87 Zmontowane Moskwicz. Zarząd: PRL. Dostępność produktów: W magazynie Dostępny w 72 godziny Pod zamówienie. Moskwicz 403 możliwość wynajmu Automobilklub Rzeszowski. Moskwicz Osobowe Motoryzacja. Największa baza ogłoszeń samochodów używanych i nowych na sprzedaż w serwisie.

Moskwicz – Historia z kołem w tle.

Katalog części zamiennych MOSKWICZ 402 RU 1958 r. Katalog części zamiennych MOSKWICZ 407 410 411 423 430 RU 1960 r. Cennik podzespołów. Droga do Rosji. Gwizdy w Chorzowie, gwałt Strielcowa i moskwicz. Moskwicz to marka radzieckich samochodów wytwarzanych po wojnie przez fabrykę MZMA Moskowskij Zawod Malolitrażnych Awtomobilej. Pierwszym. Używany Moskwicz na sprzedaż S. Chociaż Moskwicz 403 zapowiadał auto, które miało prezentować całkowicie nową linię stylistyczną, to jednak nic w jego wyglądzie na to nie wskazywało. Linki samochodowe marki Moskwicz Linor. Wielki słownik ortograficzny PWN. Moskwicz marka samochodów cza. moskwicz samochód marki Moskwicz cza cze, czów.

moskwicz 412, moskwicz 400, moskwicz 401 otomoto, moskwicz 408

Moskwicz 412

Moskwicz 412 – samochód osobowy klasy niższej średniej produkowany od 1967 roku przez radzieckie zakłady AZLK oraz Iżmasz. Stanowił wersję pochodną samochodu...

Moskwicz 400/401

Moskwicz 400-420 i 401-420 – radzieckie samochody osobowe produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1947 - 1956, na bazie niem...

Moskwicz 402

Moskwicz 402 – rosyjski samochód osobowy produkowany przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1956 – 1958. Łącznie wyprodukowano 87 658 s...

Moskwicz 408

Moskwicz 408 – samochód osobowy produkowany przez radzieckie zakłady MZMA, późniejsze AZLK, w latach 1964 - 1975.

Moskwicz 2140

Moskwicz 2140 – samochód osobowy klasy niższej średniej produkowany przez radzieckie zakłady AZLK w latach 1976–1988, napędzany silnikiem o pojemności 1.5 l....

Moskwicz 2141

Samochód Moskwicz 2141 był pierwszym całkowicie nowym modelem samochodu Moskwicz, nie wywodzącym się z linii samochodów tylnonapędowych zapoczątkowanej przez...

Moskwicz 410

Moskwicz 410 i 411 - samochody osobowo-terenowe produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w latach 1957 - 1960.