Топ-100

Gwint złączny

Gwint złączny – rodzaj gwintu stosowany do rozłącznych połączeń spoczynkowych elementów. Przeciwieństwem gwintu złącznego jest gwint pociągowy służący do realizacji napędu śrubowego. Połączenie gwintowe może być bezpośrednie, gdy gwint jest wykonany bezpośrednio w elementach łączonych, lub pośrednie z zastosowaniem łączników gwintowych np. wkrętów czy śrub i nakrętek. Najczęściej stosowanym gwintem złącznym jest gwint metryczny jednokrotny, prawozwojny o znormalizowanym skoku.
Gwint złączny jest samohamowny, a jego sprawność przetwarzania ruchu obrotowego na postępowy jest zawarta w przedziale 0 η 0, 5. {\displaystyle 0

image

Gwint metryczny jest podstawowym znormalizowanym gwintem złącznym Do jego zalet należy duża wytrzymałość, ze względu na duży kąt gwintu oraz samohamowność
przeznaczenie: gwint pociągowy gwint złączny Ze względu na kształt: gwint do drewna gwint metryczny gwint okrągły gwint prostokątny gwint rowerowy gwint stożkowy
Gwint trapezowy niesymetryczny - gwint pociągowy o zarysie trapezowym. Gwint niesymetryczny charakteryzuje się dużą wytrzymałością i może być obciążony
Gwint walcowy - oznaczenie: G - rodzaj gwintu nacinany na rurach i elementach je łączących. Gwinty te opisano w normie PN - 79 M - 02030. Średnice podaje się
Gwint trapezowy metryczny, dawniejsza nazwa gwint trapezowy symetryczny gwint o zarysie trapezowym, stosowany w mechanizmach przenoszących duże obciążenia
Gwinty te nie zostały znormalizowane. Podziałkę P i średnicę nominalną d wyznacza się na podstawie normy gwintów trapezowych symetrycznych. Gwint pociągowy
Gwint stożkowy powstaje podobnie jak gwint walcowy z tą różnicą, że jest nacinany na powierzchni stożka. Gwinty stożkowe są stosowane do łączenia przewodów
Gwint toczny - rodzaj gwintu w którym między śrubą a nakrętką znajdują się kulki. Poruszają się one w obiegu zamkniętym. Bezluzowość uzyskuje się przez
Gwint trapezowy gwint o zarysie trapezowym, stosowany w połączeniach ruchowych. Wyróżnia się: gwint trapezowy symetryczny pracujący w obu kierunkach
Gwint Edisona gwint o zarysie kołowym stosowany w technice świetlnej, określony w normie PN - E - 02500 w zakresie średnic od 5 do 40 mm Oznaczenie rodzaju
Gwint okrągły gwint o zarysie kołowym ma zaokrąglony zarys, przez co charakteryzuje się dużą wytrzymałością zmęczeniową i statyczną. Jest stosowany
elementami złącznymi śruby, nakrętki, wkręty Połączenie to należy do połączeń pośrednich, ponieważ elementami wiążącymi są dodatkowe elementy złączne Nakrętka

kształtem łba, zakończenia lub czopa, długością gwintu w stosunku do długości trzpienia, rodzajem gwintu oraz innymi szczegółami. Wyróżnia się różne postacie
wkłada się w otwory obręczy od zewnętrznej strony, a następnie nakręca na gwint znajdujący się na końcu szprychy. Po zmontowaniu koła można obracając nyplami
połączeniu śrubowym. Jest pierścieniem z naciętym na całej długości otworu gwintem Nakręcana jest na wolny koniec trzonu śruby zgodnie z wymaganiami montażowymi
obu końcach w przeciwnych kierunkach oraz dwie nakrętki o przeciwnych gwintach nakręcone na ten pręt. Rozwiązanie to stosowane jest np. w budownictwie
wkręty mają łeb, przeważnie z nacięciem najczęściej prostym lub krzyżowym Gwinty wkrętów często nie są znormalizowane czyli mogą mieć dowolny skok, w zależności
powoduje się wytłoczenie na krawędzi otworu wyżłobień, współpracujących z gwintem blachowkrętu, co zapewnia jego stosunkowo mocne połączenie z blachą. Połączenia
trzpień może mieć nawalcowane wzdłużne rowki. Rowki mogą mieć również kształt gwintu Gwoździe są hartowane. Posiadają główkę płaską lub stożkową. walcowane
Rysunek schematyczny konfirmatu - D: średnica kołnierza, d: średnica gwintu L: długość
Widok od strony gwintu